A letter from May 20, 2023

Chciałbym być w stanie odczuwać emocje tak jak kiedyś. Wszystkie - całą masę, nie tylko te negatywne, stłumione uczucia, które plączą mi się pod nogami każdego dnia. Oglądałem Charliego milion razy i wciąż wierzę, że jeszcze kiedyś będziemy szczęśliwi. Powiedział, że zrozumiesz, że mogę pisać do ciebie. Podobno potrafisz słuchać. Boję się, że jeśli pozwolę sobie na odczuwanie tego wszystkiego, tama runie i zaleje to, co udało mi się do tej pory ocalić. Pragnę być znowu człowiekiem, ale nie potrafię zdobyć się na odwagę, by uczuć się chodzić od nowa, pamiętając, jak to jest biegać. Zostawiłem za sobą tak wiele rzeczy, że czasami nie pamiętam już kim jestem. Wszystkie osoby, które miały być już zawsze obok, wszystkie miejsca, do których miałem wracać. Nie jestem w stanie pozwolić sobie na emocje, ponieważ cały czas odkła*** żałobę na później, mając nadzieję, że już nigdy nie będę musiał o niczym myśleć. Chyba powinienem pozwolić sobie na odczuwanie bólu. Inaczej to nigdy się nie zagoi. Straciłem dom. Straciłem ludzi. Straciłem przyszłość, której byłem pewny całe życie. Potrzebuję poczuć to, co tłumiłem przez ostatnie lata. Powiedział, że zrozumiesz. Pozwól sobie na żałobę, a może kiedyś jeszcze będziemy szczęśliwi.