A letter from Jun 24, 2022

Dear FutureMe, Öncelikle bu sefer yazım kurallarına dikkat edeceğim. Yine 1 yıl sonraya yazıyorum. Önceki mesajlarda hep kendime küfretmişim, bu sefer temiz konuşacağım. Kimse sormuyor, ben sorayım. Nasılsın? İyi misin? Bütünlemelerden geçebildin mi? Yoksa hala kendinden bir halt olmayacağını mı düşünüyorsun? Biraz da olsa mutlu oldun mu yoksa daha mı kötüye gittin? Sosyal fobini yenip okulda insanlarla tanıştın mı? Doğru tahmin ettiysem yine hiç arkadaşın yoktur. Umarım yaşama sevincini kazanmışsındır. Sevgili falan sormuyorum zaten, biliyorum o konularda hep kötüydün. Yorulduğunu da biliyorum. Biraz daha dayan da şu 2025'teki mektubu görelim, sırf onun için yaşıyorum. Motun, bilmiyorum neden bu adı bu kadar sevdiğini. Söylemesi mi çok hoşuna gidiyor? Dilerim bu mektubu görecek kadar yaşamazsın da kanser olursun. Kendini öldürebilmenin tek çaresi bu çünkü. Bir de unutmadan bu seneki dersleri geçtin mi bari? Biyografine hukuk okuduğunu yazmadığını biliyorum, çünkü nefret ediyorsun. Sevdin mi lan hukuku? Umarım sevmişsindir yoksa 3 sene boşa gitmiş olacak. Konudan konuya atladığım saçma bir yazı oldu ama neyse ki benden başka biri bu yazıyı okumayacak. Alçak Tanrı yardımcın olsun diyeceğim ama sen de biliyorsun ki yardım etmeyi sevmiyor. Neyse son olarak saygıdeğer dostum, Motun olmak zordur çünkü dünyayla savaşırsın, Motun olmamak daha zordur çünkü Motun'la savaşırsın. Sevgilerimle, En iyi dostun kendin.(Hiç bitiresim gelmedi de başka ne konuşayım?)